Ah! Mümkün Olsa

Ah! mümkün olsa, acıdan sevinç, sevinçten umut yapardım
bölüp ac...ılara yüreğimi, dünyadaki bütün çocuklara sevgi satardım…

...Ah! mümkün olsa
rüzgar olup eserdim bozkırlarda, dağ - bayır dolaşır,
odalarına sızardım çocukların,üstlerini örter, alınlarından öper
bir masal anlatır sonra usulca çekip giderdim...

Ah! Mümkün olsa
ağaç olurdum bozkırlarda, her bahar yeşerip meyve verirdim çocuklara her yaz
sonra döküp yapraklarımı sonbaharda, rüzgarlarla savrulup giderdim…

Ah! mümkün olsa
ulu bir çınar olur, dört mevsim baharı yaşardım
yağmurlarla yıkayıp saçlarımı, rüzgarlarla kurulardım…
sevgiden bir elbise giyip, çocukları kucaklardım her kış! ..

Ah! mümkün olsa
soğuk bir pınar olur, su verirdim bağrı yanmışlara
kinleri, kötülükleri, acıları siler, sevgiyle yıkardım yürekleri
akıp giderdim diyar diyar…

Ah! Mümkün olsa
toprak olur, buğday yetiştirirdim bağrımda
gül olur açardım bağ - bahçe, yeryüzüne salardım kokumu…
yağmurun yağmadığı ülkelere, billurdan damlalar dökerdim gözlerimden…

Ah! mümkün olsa
gelincik tarlası olurdum, kin yerine sevgi, düşmanlık yerine dostluk içirirdim
barış koyardım çocukların adını
umut koyardım
karşı koyardım bütün savaşlara...

Ah! mümkün olsa
çocuklara verirdim dünyayı, güneş olur doğardım her sabah
masal olur rüyaları süslerdim, sevgi olur, şefkatle kucaklardım öksüzleri
ağlatmazdım anaları, babaları…

Ah! mümkün olsa
vurulduğunda bir çocuk, bende vurulurdum
doktor olur yaralar sarardım
anne olur karalar bağlardım
üzmezdim çocukları
baba olur, hepsinin yerine ağlardım...


Ah! mümkün olsa
savaştan barış, barıştan insan yapardım
acıdan sevinç, sevinçten umut
umuttan dostluk yapardım
kurşun yerine çocuklara
her sabah şiir atardım…

Nuri Can